Ders başında kısa sürede kalkmak veya başladığı işi bitirememek birçok nedenle ortaya çıkabilir. Çocuğun hangi derslerde, günün hangi zamanında ve ne tür görevlerde daha çok zorlandığını belirlemek iyi bir başlangıçtır. Sevdiği bir etkinlikte dikkatini sürdürebilmesi, bütün diğer güçlüklerin önemsiz olduğu anlamına gelmez; bağlamı anlamak gerekir.
Uyku, açlık, ekran kullanımı, çalışma alanı ve verilen görevin açık olup olmadığına bakın. Çok uzun ve belirsiz bir yönerge yerine, yaşa uygun küçük adımlar çocuğun ne yapacağını görmesine yardımcı olabilir. Sadece tamamlanan işi değil, işe başlamayı ve gerektiğinde yardım istemeyi de fark etmek önemlidir.
Öğretmen gözlemleriyle evdeki deneyimler karşılaştırıldığında güçlüğün belli bir ortamla mı sınırlı olduğu anlaşılabilir. Çocuğun öğrenme biçimi, kaygısı veya sınıf içi ilişkileri de tabloya dahil olabilir. Bir etikete hızla ulaşmak yerine gözlemleri düzenli toplamak daha yararlıdır.
Dikkat güçlüğü uzun sürüyor ve okul ile aile yaşamını etkiliyorsa uygun değerlendirme için başvurulabilir. Psikolojik danışma görüşmesinde günlük destek adımları ve gerekiyorsa farklı uzmanlık alanlarına yönlendirme birlikte ele alınır.
Çalışma planını hazırlarken çocuğun ne kadar sürede başlayabildiğini ve mola sonrası geri dönebildiğini de gözleyin. Bazı çocuklar sessiz ortamda, bazıları yetişkinin yakınında daha rahat çalışır. Ev ödevinin sürekli çatışmaya dönüşmesi durumunda yalnızca disiplin artırmak çözüm olmayabilir. Öğretmenle, görevin düzeyi ve evde beklenen destek konusunda açık bir görüşme yapmak aile üzerindeki yükü azaltabilir.