Bir ölüm, ayrılık veya uzun süreli uzaklaşma sonrasında yetişkinler çoğu zaman çocuğu korumak için konuyu açmamayı düşünür. Oysa çocuk günlük yaşamdaki değişikliği fark eder. Açıklama yapılmadığında boşlukları kendi tahminleriyle doldurabilir ve olan bitenden kendisini sorumlu tutabilir. Bu nedenle kayıp hakkında konuşmak, çocuğun yaşına uygun sözcükler seçerek gerçek durumu sade biçimde anlatmakla başlar.
Çocuğun soruları tek bir konuşmada bitmeyebilir. Aynı soruyu tekrar sorması, anlattığınızı anlamadığı anlamına gelmez; yaşananı zihninde farklı zamanlarda yeniden ele alıyor olabilir. Yanıt verirken bilmediğiniz bir konuda 'bilmiyorum' demek, gerçek dışı bir güvence vermekten daha açıklayıcıdır. Günlük düzenin hangi yönlerinin süreceğini söylemek de belirsizliği azaltmaya yardımcı olabilir.
Bazı çocuklar konuşmayı seçer, bazıları oyunlarında veya çizimlerinde değişim gösterir. Her iki durumda da duyduklarını düzeltmek için acele etmeden dinlemek önemlidir. Uyku, okul, ayrılma anları ve bedensel yakınmalar gibi alanlarda belirgin ve süren değişiklikler varsa bunları bir uzmanla birlikte değerlendirmek yararlı olabilir.
İzmir'de yüz yüze veya online çocuk danışmanlığı başvurusunda ilk görüşme, ailede ne yaşandığını ve çocuğa hangi desteğin uygun olduğunu anlamak için kullanılır. Kayıp ve ayrılıkta tek bir doğru cümle yoktur; önemli olan açık, güvenilir ve devam eden bir iletişim kurmaktır.
Ayrılık sonrası görüşme düzeni değişiyorsa çocuğun kiminle, ne zaman ve nasıl görüşeceğine ilişkin bilgileri yaşına uygun biçimde paylaşın. Bilinmeyenleri kesinmiş gibi anlatmayın. Çocuğun bir ebeveyni seçmesi ya da yetişkinlerin anlaşmazlığında aracı olması beklenmemelidir. Kayıp sonrası ise anma biçimi aileye göre değişebilir; çocuğun katılmak isteyip istemediği dinlenebilir. Yetişkin desteği, çocuğun yasını kendi hızında yaşayabilmesine yer açar.